. . . թող ժամանակին


չի ստացվում . . .
ես հանձնվել եմ, բայց սիրտս չէ . . .
կորցրել եմ . . . => կորցրել եմ ինձ
հուսամ . . .
չէ պետք չի, էտ հույսը արդեն կյանքիս թշնամինա դարձել…
Մի պահ որ սթափ եմ նայում, կյանքին — ախր ամեն ինչ ունեմ, էնքան բարիքներից եմ հիմա օգտվում, որ ինձանից շատ ավելի արժանի մադիկ երազում են դրա մասին ու իրականում պետքա լինեին իմ տեղում… բայց մեկա էտ ամեն ինչը ոչ մի բանա, հենց գիտակցում եմ, որ կորցրել եմ… ես կարգավիճակում կյանքս երբեք երևի չէր եղել…
<<հոգևոր ախտ>> — հա էս առաջին հայացքից անհեթեթ արտահայտությունը իմ մեջա հիմա..
համակերպվել..
համակերպվել…
թողնել ամեն ինչ ժամանակին…

համակերպվել…

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s